Jazz Festival Enkhuizen bedankt alle bezoekers, artiesten en vrijwilligers voor de 49ste editie!

De 50ste editie van het festival zal plaatsvinden tussen 13 en 15 juni 2025!

13 t/m 15 juni, 2025

Enkhuizen

Terugblik 49ste editie

Een lachje en een grote traan

En toen waren we weer terug op aarde. Het is weer maandag. Die dag waar we nooit naar uitkijken. De stralende bezoekers en artiesten zijn de stad weer uit; zij die elders wonen zijn terug naar huis en de meeste ‘binnenpoorters’ hebben de eerste werkdag weer achter de rug (als zij niet verstandig zijn geweest om nog een dagje vrij aan het jazzweekend vast te plakken om deze Blue Monday te verwerken). Dankbaar zijn we dat ze dit jaar wederom ons festival de juiste kleur gaven, evenals onze sponsoren.

Vrijwilligers waren vanmorgen in touw om hoofdkwartier De Nieuwe Doelen en De Werf weer blinkend opgeruimd op te leveren en de stad te ontdoen van zijn laatste jazzrestanten.
De kater begon eigenlijk zaterdag al wegens een sterfgeval bij de brouwerijfamilie. Er werd voor de Franse Mama Shakers een alternatief onderkomen gevonden dankzij de flexibele uitbater van De Nieuwe Doelen. Maar de trieste gebeurtenis bleef de hele dag doordreunen, door de stad zoemen en de twijfel rijzen of we uit respect de juiste dingen deden.

Maar de sterke medewerkers van De Werf zorgden voor groen licht voor de afsluitende Swingin’ Sunday. Onze grootste dank gaat dit jaar uit naar hen. Het werd een dag met gemengde gevoelens, die die ochtend al begonnen toen de naam van de overleden tiener tijdens de Gospel & Glory Celebration werd genoemd.

Desondanks bezorgden de Mama Shakers het publiek al bijna een voortijdige climax, maar gelukkig was nog niet al het kruit verschoten voor de grote finale met de Festival Band. Eerder dan anders, vond het publiek de bloemen ter versiering en voordat de band goed en wel begonnen was vlogen de eersten al door de lucht. Adrian Cox plukte vanochtend nog steeds restjes lelie uit zijn haar en Jamie Brownfield zal ongetwijfeld nog een verdwaalde allium uit zijn trompet blazen bij zijn eerstvolgende optreden. Sommige tradities veranderen nooit.

Ondanks de feestvreugde was er genoeg ruimte om een traantje te laten met Suus in gedachten, evenals haar familie, vrienden en collega’s. Van hieruit wensen we de nabestaanden heel veel sterkte toe.